De volgende film bevat een deels bewerkte medische documentaire,
fragmenten, en beelden van bewakingscamera's.
Vertaling: Bureau 15
12 OKTOBER 2013
De medische studente Mia Hu en haar team...
reizen naar Exuma, Virginia, om de alzheimerpatiënte Deborah Logan...
en haar dochter Sarah te ontmoeten.
Dit wordt leuk.
Wat een mooi huis.
Is dat haar dochter?
Waar kunnen we parkeren?
Hier? ik weet niet.
Hallo. - Ik ben Sarah.
Ik ben Mia, we spraken elkaar aan de telefoon.
Je krijgt een knuffel. Ik ben blij dat jullie er zijn.
Dit zijn Gavin en Luis. - Zie ik er goed uit?
Ik moet er netjes op staan.
Je ziet er geweldig uit.
Moet ik me op een bepaalde manier gedragen?
Nee hoor, wees gewoon jezelf.
Doe maar alsof ze er niet zijn. - Echt?
Ze zijn onzichtbaar voor ons. - Dat lijkt me makkelijk.
Ons negeren...
Moeder komt soms nogal pittig over, maar dat is maar schijn.
Ze is blij dat jullie er zijn. Ze heeft gepoetst en gestoft...
alsof de President komt eten.
Moeder? Ze was er net nog.
Je hebt de financiële tegemoetkoming?
Zoals vermeld in de brochure, want daar rekenen we op.
Absoluut, dat is een deel van de afspraak.
Roanoke zal ook een deel van de medische kosten vergoeden.
Wauw, ik hou van Roanoke.
Jullie moeten wel geschikt zijn. - Uiteraard.
Zeg altijd alstublieft en dank u wel,
slijm bij haar,
lach...
Begrepen. - Het spijt me...
je kent het wel. Hey mam...?
Hallo. - Harris is bij haar.
Lieve hemel, er is bezoek.
Ik heb je over hen verteld. - Aangename kennismaking.
Zij zijn hier om kennis te maken, weet je nog, moeder?
Ze willen een film over me maken.
Wat zeg je daarvan, Harris? - Dat lijkt me een goed idee.
Mij ook. Wel, we zullen zien.
Excuseer, ik ben een slechte gastvrouw.
Neem jij dat, dan leg ik dit even weg...
dan ligt het volgende keer waar het hoort.
Het is belangrijk dat het project een educatief karakter heeft.
Dat vind ik belangrijk.
Ik wil niet uitgebuit worden.
Ik wil niet het slachtoffer zijn van een grap.
Oh nee, mevrouw Logan. Daarvoor zijn we niet hier.
Weet u, mijn grootvader had dezelfde ziekte...
dus het gaat niet enkel om mijn punten.
Het spijt me. - Ach.
Wel...
Ik ben erg op mezelf.
En...
Bij nader inzien...
zoek je misschien beter iemand anders. Het spijt me.
Jullie zijn van zo ver gekomen,
maar ik denk dat ik niet de geschikte kandidaat ben.
Moeder?
Is je grootvader niet gewoon op vakantie in Nieuw-Zeeland.
Ze had een klein duwtje nodig.
Als je het huis wil houden..
moet je wat opofferen.
Wil jij het met mij over opoffering hebben?
Ja.
Ik ben van gedachten veranderd.
Het spijt me.
Klaag me aan.
Ik krabbel terug.
Ik ga het niet doen.
Je zei dat ze bankroet waren.
Ze staat achter met afbetalen maar ze wil het niet verkopen.
Sarah zit in een moeilijke situatie.
Zie je niet...
dat ik alles probeer.
Je moet niet wenen.
Alles komt goed.
Het komt goed.
We hebben het geld nodig, moeder.
We hebben de hulp nodig.
Jij hebt de hulp nodig.
EEN WEEK LATER Jongens, gedraag jullie, goed?
EEN WEEK LATER Ze is een nette oude dame.
EEN WEEK LATER
Ik wil hen niet opjagen.
Hallo Sarah, alles goed? - Ik ben zo blij dat jullie er zijn.
Gegroet, welkom.
Ik wist niet dat jullie meteen binnen zouden komen.
We willen het allemaal opnemen.
Ik schilder hier meestal...
wel... om me bezig te houden.
Ze is een geweldige kunstenares.
Het is maar een hobby. Ik ben geen grote kunstenares.
Je bent best productief.
Ik ben de naam van deze vogel vergeten.
Het lijkt op een goudvink.
Ja, dat is het. Ken jij iets van vogels?
Niet doen. - Dat is het waarschijnlijk.
Is dat Bavariakristal? - Niet aanraken, alsjeblieft.
We zullen het niet aanraken.
Je bent een nieuwsgierige kerel hé. Wil je alles aanraken?
Is er een Starbucks in de stad?
Nee.
Dit is de kamer van Sarah. Kijk maar even rond.
Het was haar kinderkamer. Ze hield van auto's.
We hebben niets veranderd sinds ze klein was.
Ik wil het graag zo houden. Ze was een goed baseballspeelster.
Ik mocht hier nooit komen.
Jij hebt je kamer al gevonden. - Is dat zo?
Daar ligt een opblaasmatras.
Sorry, het is wat minimalistisch, een beetje rustiek.
Bedank haar even. Dank u.
Bedankt.
Jij hebt een andere kamer. Hier wordt niet samen geslapen.
De jongens blijven daar en de deuren gesloten.
Deborah... bedankt voor je gastvrijheid. Dat waardeer ik.
We zullen plezier hebben, toch? - Absoluut.
Oké goed. Mijn Tante Edna's euh...
Dit is prachtig.
Euh... wat is dit? ... slaapkamerset.
Voorzichtig daarmee, lieverd. - Ik weet het.
Deze moet daar staan.
Bent u ooit naar Duitsland geweest? - Nee nooit.
Ik had graag... - Mam, je bent er wel geweest.
Weet je het niet meer?
Nou, dat moet... - Weet je nog?
Het zal erg lang geleden zijn. - Dat klopt.
Je bent er geweest en je vond het geweldig.
Alzheimer gaat nooit over één persoon.
Mijn doctoraatsfilm laat zien dat deze ziekte...
niet enkel de patiënt vernietigt...
maar ook een fysiologische invloed heeft op de mantelzorger.
Alzheimer ontstaat wanneer abnormale eiwitfragmenten...
zich opstapelen in de hippocampus, en zo zenuwcellen doden.
De ziekte sluipt daarna naar de voorkant van de hersenen...
waar het zenuwcellen doodt die verantwoordelijk zijn voor...
logisch denken en probleemoplossing.
Daarna vallen ze de zintuiglijke gebieden aan...
en veroorzaken verschrikkelijke hallucinaties.
Uiteindelijk verdwijnen de oudste en dierbaarste herinneringen.
In de laatste fase vernietigt Alzheimer het deel van de hersenen...
dat de hartslag en ademhaling regelt.
Als slikken niet meer mogelijk is, is de dood nabij.
Doe dit uit. Het oogt zo militair...
Wat denk jij?
Ben je het er niet mee eens? Jij ziet er altijd zo mooi uit.
Oké goed.
Veel beter.
Blij? - Ja, ik ben blij.
Geweldig. - Is dat een hemd van je vader?
Natuurlijk ben ik soms vergeetachtig.
Dan steek ik brood in de broodrooster...
en als het opspringt duw ik het terug naar beneden...
dan roostert het twee keer. Nou en?
Ze heeft meermaals het fornuis laten aanstaan.
Het kruidenrek en de muur waren verbrand...
Herinner je je oma nog? Dat was pas eng.
Die liet een pan op het vuur staan...
tot hij gesmolten was.
Vroeger gebeurde dat niet, dus dat was een aanwijzing.
Ik zeg maar dat het een aanwijzing was.
Mia vroeg of er aanwijzingen waren... en dat was er een.
Oké... dat was een aanwijzing.
Deborah vertoonde wat wij MCS noemen...
Milde Cognitieve Stoornis.
Door een reeks tests konden we met 95% zekerheid zeggen...
dat ze in het beginstadium van Alzheimer was.
Hoe vatte ze het op?
Het komt uiteraard hard aan, bij iedereen.
Maar Deborah is niet iemand die zich zonder slag of stoot overgeeft.
Na het vroegtijdig overlijden van haar man aan een longembolie...
moest Deborah de tweejarige Sarah alleen opvoeden.
Ze gaf haar huis als onderpand...
en startte een succesvolle antwoordservice in Exuma.
Zo ontvingen professionels destijds hun berichten...
ik gaf toen gewoon informatie door...
via een professionele antwoordservice.
Iedereen verklaarde haar toen gek.
Absoluut. Ik was helemaal alleen met een klein kind.
Je kon haar niet zeggen dat ze iets niet mocht doen, want dan deed ze het zeker.
Ik was de schakel van de stad.
Artsen, advocaten, het gemeentehuis, iedereen.
Zakenlunchen, affaires...
rokkenjagers, alcoholisten...
Ik moest er zijn voor al die mensen.
Het moest niet, je koos ervoor.
Ik moest wel, anders bleven ze geen klant...
en dan had ik geen werk.
Beetje bij beetje wordt duidelijk...
dat er geen gemakkelijke taken zijn voor een Alzheimerpatiënt.
$27,96.
27... even kijken.
Dat is het kleingeld.
Nu enkel nog de dollars.
Het dagelijks leven handhaven wordt erg moeilijk...
wanneer het organisatorisch denkenvermogen in het gedrang komt.
Het is niet doorbakken.
Ik zal dit zo leggen. - Dank je.
Smaakt het? Is het zoet genoeg?
Ja, lekker.
Je kan de vanille proeven. Dat is mijn geheim.
Ze is een vechter, moedig, gul en zacht.
Maar hoe strijd je tegen iets dat je niet ziet of kent?
Ik maak kleine puzzels, kruiswoordraadsels, ik til gewichten.
Ik doe alles waarvan ik gelezen heb dat zou kunnen helpen...
om de vooruitgang van de ziekte te vertragen. Vertragen...
Er is geen genezing.
Dus als ik bezig ben met iets...
en mijn geheugen me plots in de steek laat...
Er zijn geen woorden die beschrijven hoe schrijnend dat is.
Debbie in de tuin.
Inzoomen.
Langzaam dichterbij.
Wat is ze...?
Luis, je zou aan de montage moeten werken.
Wat doe je hier? - Ik was gewoon...
Ik heb honger.
Heb jij ook honger? Laten we iets gaan eten.
Mia? Lunch?
Moet ik zwijgen? Mijn adem inhouden?
Het maakt niet uit, want... Wow, je bloeddruk.
Ik bedoel... - Wat?
Je weet toch dat stress een echte moordenaar is?
Maak je geen zorgen, ik was sowieso van plan om aan levercirrose te sterven.
Zoals je wilt.
Doe dat mes weg.
Waar het ook is, ik zal het vinden. - Ma, alsjeblieft.
Doe dat weg.
Rustig...
Waar is mijn spade?
Ik heb die niet. - Je pakte het.
Verdomme.
Nee, ik heb haar spade niet gepakt.
Ik heb die spade nodig. Ik heb het nodig.
Kom naar beneden.
Waar is het?
Verdomme.
Mijn spade.
Kijk ook even op je kamer. - Controleer alle kasten.
Alles in orde? - Nee, verre van.
Ik heb mijn rug bezeerd...
Kijk, ik weet het niet, ok?
Luis, ik zweer het...
Als je me niet met rust laat zoek jij maar.
Ik ga even kijken hoe het met haar gaat.
Natuurlijk niet.
Wauw, ouderwets.
Luis? - Ja.
Is het dat? - Ja, het lag in de vriezer.
De enige plaats waar ze niet had gekeken.
Hey, moeder?
Moeder, we hebben je spade gevonden.
Wil je even gaan zitten?
Kan je met me praten? Alsjeblieft.
Moeder?
Moeder, je maakt me bang.
Verdomme.
Haal hulp. - Mijn God, kan iemand...
We hebben daarnet bijkomende scans gemaakt...
We hebben ze even bekeken...
en het lijkt erop dat de ziekte zich al verspreid heeft
naar andere regio's van de hersenen...
buiten de hippocampus.
De afzetting van eiwitfragmenten was...
erg uitgesproken bij haar.
Ik weet niet wat dat betekent.
We hebben naar een second opinion gevraagd.
Het betekent...
dat je moeder al in de verdere stadia kan zitten
van de ziekte, Sarah.
Je zei dat het twee jaar of langer zou duren.
Ik weet niet...
Hoe kan dat?
Het is agressief, Sarah.
Blijkbaar.
Weet je wat, ik ga een agressievere behandeling proberen.
Ik ga haar een hogere dosis Donazepil geven...
en we geven haar een stemmingsstabilisator.
DAG 15
Kan je dit pakken.
Wil je voor- of achterin?
Voorin.
Ik voel me erg schuldig.
Ik had nooit gedacht dat ik ooit met iemand zou praten...
zoals ik tegen jou sprak.
Het spijt me heel erg. - Geen probleem.
Kijk eens, zijn die bladeren niet mooi? Het is een geweldige tijd van het jaar.
Wat bedoel je met een "home"? Ze heeft al een huis.
Wat voor "home"?
Bedoel je een plaats waar ze in bed moet liggen?
Onder TL-verlichting, de ganse dag platliggen...
stinkend naar urine? Daar ga je om te sterven, vriend.
Ze moeten een plaats hebben om te leven, zoals hier. Ze houdt van deze plek.
Dat hemd... ik haat dat hemd.
Kan je geen mooie blouse dragen? - Ik heb geen blouse.
Ook fijn om je terug te zien, moeder. Ik heb je gemist.
Ja lieverd.
Welkom terug, hoe is het met je nek?
Bedankt voor alle hulp. Het gaat goed.
Ik zei je hier weg te blijven.
Ik wist het niet...
Ik smeek je...
Voor...
Wat...
Nee, nee.
Deborah's brein is als de console...
waar ze jarenlang zo intens mee gewerkt heeft.
Ga weg.
Haar verwarde zenuwcellen zijn als de telefoonkabels...
die losgekoppeld worden, en zo verbindingen verliezen.
Als de herinneringen stuk voor stuk verdwijnen...
wordt het snel duidelijk dat je niet kan ontsnappen van Alzheimer.
Je kan er enkel op toekijken...
hopelijk sierlijk en met waardigheid.
Sarah heeft haar eigen manier van verwerken gevonden.
Ik heb geen keus, schat.
DAG 18 Ze maakt het niet makkelijk. Ze wil mijn hulp niet, dus...
Ik heb de verhuiswagen voor maandag geregeld.
Ik kon mijn vriendin Shelly de waarheid niet vertellen.
Ik heb haar gewoon gezegd dat ik een paar maanden weg ging.
Ik heb de moed niet om haar de waarheid te vertellen.
Laten we wat drinken, goed?
Ik ben al lang niet weg geweest, dus het is wel leuk.
Echt?
Dat is grappig.
Wat is daar grappig aan?
Het is gewoon raar. Het is wel schattig.
Weet je, moeder...
Ze stuurde me naar Richmond in 1976, een kostschool.
Ik was 10 jaar.
Ze betrapte me in de garage.
We hadden een kleine buitengarage voor tijdens de winter.
Ik had me daar verstopt met Annie Phelps.
Kussend.
We wisten niet wat we deden.
Mijn moeder werd zo kwaad, ze sloeg helemaal rood uit...
Ik voelde me zo beschaamd.
Op onze verklote jeugd.
Ja, San Bernardino.
Ik haatte die uniformen.
Ik heb me nooit goed gevoeld in een jurk.
Ik zat op de Onbevlekte Ontvangenis.
Echt? Een brave katholieke jongen. Deb zal je graag hebben.
Wat was dat? - Ik ga even bij ma kijken.
Oké.
Deb?
Sarah?
Deb?
Alles in orde?
Sta je daar in het donker, geweldig.
Deborah?
Nachtelijke tekenprojecten, moeder?
Ze is er van overtuigd dat er een indringer was. Een man in de tuin.
Nope, er is niemand buiten, moeder.
Alleen de herten. Zie je?
Ze heeft overal bewegings- sensoren in het huis.
Ja...
we spijkeren de ramen weer toe.
Ik heb geleerd om haar niet tegen te spreken.
Ik controleerde de badkamer boven. Daar is ze niet.
Ik heb overal gecontroleerd. Ze lag in bed.
Wij gingen slapen, ik moest plassen, ben opgestaan...
ik ging controleren en ze was er niet.
Bedankt, jongens.
Deb?
Moeder?
Moeder, ik ben maak geen grapjes. Kom tevoorschijn.
Oh, zie dit...
hé, Sarah?
Verdomme.
Shit.
Deb, wat doe je?
Moeder?
Raak haar niet aan. - Luister naar me.
Raak haar niet aan. - Oké.
Oh mijn God.
Moeder?
Achteruit. - Alsjeblieft, word rustig.
Geef haar wat ruimte.
Oké, moeder.
Oké, Deb...
zeg maar als het water te warm is.
Is het zo goed?
Is dat goed?
Je liet ons echt schrikken...
met je nachtelijk tuinieren.
Herinner je het je nog?
Je weet het echt niet meer hé.
Geen probleem.
Mijn dochter houdt niet van manicures.
Sarah?
Ze maakt haar nagels nooit proper.
Maak je geen zorgen. We maken de jouwe weer schoon...
ze zijn zo weer perfect.
Goed, ik heb beelden gedownload...
van vňňr Deborah's nachtelijke tuinsessie.
Rond 2u58, juist?
Dit wil je zien.
Wat is ze aan het doen?
Slaapt ze? Ja, ze slaapt.
We hebben haar al eerder zien slaapwandelen.
Bam!
Wat is de tijdcode? - Er is geen onderbreking in de tijdcode.
Ze moet op een stoel geklommen zijn. Ze nam een stoel en...
Een stoel? - Ik zeg maar...
Zie jij ergens een stoel?
Dat is het vreemde, want de tijdcode...
loopt gewoon door, juist?
Klopt, het is niet onderbroken.
Dat is onmogelijk, toch?
Dit is niet normaal... hoe je het ook wil noemen.
slaapwandelen.
Ik heb het haar eerder zien doen, en dit is anders.
Dr. Nazir wil de medicatie verhogen.
Wie weet helpt dat, Ik heb geen idee.
Ik hoop het. God, ik hoop het.
Daar is Harris.
Waarom geef je haar niet wat rust...
bij de opnames?
Laat haar wat op adem komen.
Denk je? - Ja.
We kunnen het geld gebruiken. Ik weet het niet, misschien.
Het gaat haar uitputten.
Maak je geen zorgen, schat.
Ik ruim dit wel op, goed?
Ga maar naar binnen.
En verzorg haar goed.
Dank je, ik waardeer het.
Graag gedaan, lieverd.
Je bent op het fornuis geklommen, niet?
Je had jezelf pijn kunnen doen, of het huis weer in brand kunnen steken.
Weet je niet meer?
Ik ben op het het fornuis geklommen, nou en?
Ik blijf hier, ik ga nergens heen...
Luister naar me. Kijk eens naar je handen en je nek.
Je bent een gevaar voor jezelf.
Ga terug naar Richmond.
Ik weet dat je je vriendinnetje mist.
Ga maar, het lukt hier wel.
DAG 24
Hoe klinkt dit, Luis?
Goed.
Ik doe je een microfoon om, goed?
Het noemt een 'lavalier'. Ik ga het gewoon... omdoen...
Ziezo.
Mooi hemd. Erg mooi.
De kabel is nog zichtbaar.
Ik steek hem weg.
Hoe voelt je je?
Ik voelde me wat raar, maar nu niet meer.
Nu voel ik me tiptop.
We hebben wat fragmenten die we je graag willen laten zien.
Wie is dat?
Ben ik dat? Wat doe ik? Dat is obsceen.
Waarom hebben jullie me niet tegenhouden?
Dat hebben we geprobeerd, maar je lijdde aan vluchtgedrag.
Je had hallucinaties.
Het was echt eng.
Je bleef ononderbroken in de grond steken met je spade...
Je groef gat na gat.
Dat was je bezig.
En toen we binnengingen was je aan het huilen.
Jezus.
Ga verder.
Moeder? - Het spijt me.
Je bleef zeggen dat ik de telefoon niet mocht beantwoorden.
Alsof hij je belde.
Zeg toch iets.
Sarah?
Misschien moeten we stoppen.
Moeder, stop er alsjeblieft mee.
Nee, nee.
Alles goed, Gavin? - Moeder... is alles oké?
Sarah? - Ik ben hier, moeder.
Je zal een prik voelen, en daarna een branderig gevoel.
Je mag niet bewegen als je die prik voelt, goed?
Daar gaan we.
Het is bijna gedaan.
Niet bewegen.
Je bent doet het goed.
Blijven stilliggen.
Goed.
In de komende weken...
gaan de artsen een reeks tests uitvoeren...
in de hoop om de afwijkingen te verklaren van haar toestand.
Ondanks de pijnlijke procedures...
roepen de onderzoeken meer vragen op dan antwoorden.
Een verontrustende infectie is opgetreden...
met een onverklaarbare schilferige huid tot gevolg.
Is ze in contact geweest met zware metalen?
Ze tuiniert...
maar we hebben geen giftige planten.
Gebruiken jullie pesticiden?
Maak de verticale lijn van de letter T...
met de witte blokjes.
Neem je tijd.
Ik kan het niet. - Ik wil gewoon zien wat je kan.
Probeer maar.
Ik probeer.
Oké, weet je wat... Deb, nee.
Stop daarmee, Deb!
Deborah, alstublieft.
Aanvankelijk vermoedden we contactallergie...
of een allergische reactie op de medicatie...
want deze toestand is niet gerelateerd aan Alzheimer.
Niettemin, als het immuunsysteem wordt aangevallen...
kunnen er soms bijkomende infecties optreden.
Daarom halen we er specialisten van Richmond bij.
Is er al iemand hier? - Ja.
Wat een rotweer.
DAG 41 Wat een rotweer.
DAG 41
Sarah? - Hallo?
Hoor je dat?
Wat was dat? - Het is Deborah.
Hallo? - Ga gewoon binnen.
Grijp haar benen.
Je mag niet met haar praten.
Ze was die dingen aan het inslikken.
Heb je een schaar?
Ik snap niet waarom we dit moeten doen.
Omdat je ze wil opeten.
Ik...
Onzin.
Oké, Louis...
ik weet dat ik niet met je apparatuur mag knoeien...
Waar ben je nu?
Met adders aan het klooien...
of slangen of hoe je ze ook wil noemen.
Ik neem het kruis van mijn tante Bonnie...
en hang het aan het raam.
Juist.
Wat...?
Die dame heeft problemen.
Hey.
Je laat al mijn warmte buiten.
Het is een gesloten raam. En wat is dat?
Dat is een open raam, Mia.
Ja oké, het is dus open.
Wat?
Het kan vanalles zijn. De tocht, of zo.
Als jullie bang zijn van een oude vrouw, mogen jullie gaan.
Ik wil het dubbele van mijn inkomen, of ik ben weg.
Ik vertrek meteen.
Goed.
Als hij dat krijgt, krijg ik het ook.
Oké, slaap zacht hé.
Verdomme.
Verdomme, dat is luid.
Ik sliep net zo goed.
Wat is dat voor lawaai?
Oh nee... - Wat?
We zitten zonder licht.
Nee, het is niet de telefoon.
Het is de oude console van ma.
Het heeft al jaren niet gewerkt. Ben je ok?
Ik ga moeder even controleren, even geduld.
Gav, waar ga je heen? - Ik weet het niet, Mia...
ik ga beneden een boterham smeren. - Oh mijn god, verdomme.
Moeder is niet in haar kamer. Mam?
Denk je dat zij de console heeft aangezet?
Weet ik veel.
Verdomme.
Wat?
Fuck.
Wat is dat rare geluid?
Hoor je dat gekras? Wat is dat?
Ik denk dat het van daar komt.
Oh mijn God, wat is dat?
Denk je dat ze daarin zit?
Nee.
Rustig...
Zie je iets?
Nee.
Mijn God, Sarah.
Moeder?
Deze deur is nooit open. Jij gaat eerst.
Wat? - Ja.
Wil je dat de zwarte man eerst gaat?
Fuck...
Oké.
Shit, hoe smerig.
Dit is niet pluis.
Oh jongens.
Wat? Oh mijn God.
Krijg nou wat.
Oh mijn God.
Sarah.
Help me.
Moeder, alsjeblieft.
Jezus.
Laten we Dr. Nazir bellen.
Oké, moeder, ok.
Rustig...
Moeder, het is ok.
Wat? Oké.
Adem...
De pupillen reageren, dat is goed.
Hier is wat water.
We moeten haar ademhaling onder controle krijgen.
Oké, Deb.
Ik weet het, moeder.
Adem met mij.
Haar vitale functies zijn goed.
Haar hersenen reageren.
Alle motorische functies werken. Ze zijn allemaal in orde.
Ze moet nu echt rusten.
Het is een snelwerkend kalmeringsmiddel.
Het is erg veilig...
voor als we haar in bedwang moeten houden.
Ze herhaalde constant 337.
Vraag haar achter dat nummer.
Ze probeert zich iets specifieks te herinneren. Help haar daarmee.
Iemand die zo koppig is en wilskracht heeft...
zal dit niet loslaten.
En als ik haar geheugen kan aanmoedigen om het te herinneren...
zal ze dan rust terugvinden?
Je vroeg me om het camerageluid apart te nemen?
DAG 43 Dat deed ik dus...
Het was van de webcamera, dus het was niet erg goed...
en er was wartaal op het einde, weet je nog?
Wel, ik de geluidscurve aangepast.
Het zat niet binnen de hoorbare frequenties.
Dus ik heb het verlaagd en sneller gezet...
en heb de boel online vertaald.
De onsterfelijke slang zal je kind bevrijden.
Wees mijn vijfde.
Wie is dat?
Dat is je moeder, en dat is Frans.
Ze zegt iets over slangen, wees mijn vijfde of zo...
Ze spreekt geen Frans.
Ik zal je in de rivier baden. Sorry, maar dŕt is Frans.
Ik heb het op papier.
Het interesseert me niet of ze Frans spreekt of niet.
Jouw bloed zal de rivier voeden. Zoiets heb ik nog nooit gehoord.
Ben je zeker dat dit de juiste audio is? - Ja, Mia, het is het juiste.
Zet het uit, alsjeblieft.
Nee, ze sprak Frans, Harris.
Ze zat aan de console...
en sprak over rivieren en molens...
Vergeet het gewoon, ok?
Ze buiten haar uit en gebruiken haar voor hun eigen voordeel.
Dat doen zulke mensen.
Wat scheelt er met je? - Als geld het probleem is...
kan ik mijn tractor of het buitenverblijf verkopen.
Dan ben je van hen af.
Laat ze opdonderen, begrijp je me?
Zorg dat ze weggaan, of ik doe het.
Begrepen? Luister...
Ze proberen te helpen. Ze blijven, ok?
Voorzichtig.
Verdorie, hoe zolderkamers hebben jullie?
Haar logboeken liggen hier ergens.
Nee, wacht.
Ah, bingo. Ja, dat is het.
Er zit zeker iets binnenin. Voel je het?
Het zit geblokkeerd.
Het zit achterin. Wacht.
Ik voel het.
Voorzichtig.
Hier is het.
Dit zijn de logs van 1971 en 1972.
Maar er is geen profiel van de cliënt. - Inderdaad.
Dat is vreemd want moeder is overdreven nauwkeurig.
Alles moet tot in de puntjes kloppen.
Jack 337. Er is niets.
336.
336 gaat verder, en dan... - 338.
Wat is dat? Wat ben je aan het doen?
De enige pagina die we moeten hebben ontbreekt. Ze is eruit gescheurd.
Heeft Deb houtskool in huis?
Ja, in haar atelier.
Mia, heb je een notitieboekje of een blaadje?
Er is een lichte doordruk, hier bovenaan.
Ik leg het hier gelijk.
Daar gaan we.
Oh ja.
Wat? - Werkt het?
Het lijkt wel iets uit Scooby Doo.
En mensen, dit is...
337. - Maak je een grapje?
Geweldig, Luis. Heel slim.
Wat is dat? Is dat is een D?
d - j - a - r
DJ-Radin?
Desjardins.
Wie is dat?
Een kinderarts waarvan men dacht dat hij enkele meisjes heeft vermoord.
Hij verdween in de vroege jaren '70.
Ik was jong, maar ik herinner me het uitgaansverbod nog.
De ganse staat was naar hem op zoek.
En ze heeft nooit wat verteld over die man?
Nee, hij was berucht.
Er is hele documentaire over, als je...
Het verwondert me dat jullie die naam nooit hebben gehoord.
Er werd nog niemand gearresteerd voor deze vreselijke moorden...
die Exuma de afgelopen twee jaar hebben geteisterd...
waarbij vier jonge meisjes het leven lieten.
De tieners werden gevonden met witte slangentekens op hun voorhoofd.
Lichaamsdelen waren opgegeten...
en er werden sporen van ratelslanggif in hun bloed aangetroffen.
Degene die de moorden uitvoerde...
bootste een specifiek Monegaskisch bloedritueel na.
Hij schroeide het symbool van een slang die zichzelf opeet.
De keuze van de Monegaskische mijnen was geen toeval.
Gebouwd op een grottenstelsel, heilig voor de inheemse bevolking...
en meteen uitgaf in de Rouge rivier.
Meisjes werden geofferd tijdens hun eerste menstruatie.
Ze noemden hen "Bloedende Bloemen".
Het bloed van hun vruchtbaar lichaam werd geofferd aan de duivel...
in ruil voor onsterfelijkheid.
Pas toen de lokale kinderarts verdween...
kwam er weer interesse in de zaak van de Rouge.
Henri Desjardins is bekend, wordt gerespecteerd,
doet veel vrijwilligerswerk,
en een maand na zijn verdwijning...
belt een krantenjongen naar de politie...
dat er een vreemde geur in het gebouw hangt.
De stank was het ergste dat ik ooit geroken had.
Iedereen moest er van braken.
Toen zagen we de slangen. Overal.
Honderden, van alle soorten.
Wurgslangen, ratelslangen...
Monegasksische totems, ritueelboeken...
Henri Desjardins had het ultieme motief.
Hij was stervende. Hij had de ziekte van Lou Gehrig.
Weet u hoe slopend deze ziekte is?
Het ritueel vereist vijf slachtoffers om de onsterfelijkheid te bemachtigen...
en zich van het menselijk lichaam te bevrijden...
maar er werden maar vier slachtoffers gevonden.
Ik weet dat hij het ritueel niet voltooid heeft.
Misschien is hij van gedachten veranderd, ik weet het niet.
Ondanks een grensoverschrijdende klopjacht...
werd hij nooit meer gezien...
en zijn verblijfplaatsen werden legenden.
Sommigen beweren dat hij naar Quebeq gevlucht is...
anderen denken dat hij zelfmoord heeft gepleegd.
Ik werd vanochtend wakker om koffie te maken...
en ze zat aan de deur.
Ik ga het haar vragen.
Ja.
Herinner jij je een man genaamd...
Henri Desjardins?
Hij was een plaatselijke kinderarts...
lang geleden?
Die naam.
Ja...
Die naam komt me bekend voor.
Was hij een klant van je?
Ik weet het niet.
Ik denk het.
Hij verdween lang geleden.
Meer dan 30 jaar geleden, dus...
Hij is niet vermist.
Hij is dood.
Hoe weet je dat, moeder?
Vermoord.
Vermoord?
Moeder?
Sarah, ik ben het. Heb je hulp nodig?
Blijf bij haar, ik bel een ambulance. - Wat gebeurt er?
Blijf bij haar! - Luis, wat is dat?
Mijn God, Deb.
Oh mijn God.
Deb.
Stemveranderingen, karakterwijzigingen,
het gevoel hebben alsof je lichaam iemand anders toebehoort...
Het zijn allemaal symptomen van een gespleten persoonlijkheid.
We zullen een DES doen. En de huid?
De tests waren negatief voor Ichthyose.
We zoeken nog steeds.
Ze heeft wormen uitgebraakt.
Je moeder tuiniert, toch?
Je zei dat ze dingen probeerde in te slikken. - Dat meen je niet.
Ze gaat naar de tuin, schept wat aarde op...
Pardon, meneer, u mag hier niet zijn.
Kom met ons mee.
Dat is haar buurman, Harris.
Ze kende hem klaarblijkelijk.
Desjardins was haar klant, Harris.
Vertel geen onzin. Waarom doe je alsof...
Nazir raadde dat aan.
Ze sprak Frans. Ze is geobsedeerd door die kerel.
Hij was haar verdomde klant.
Klootzak. Ja, hang maar op.
We denken dat Harris zich zo gedraagt om haar te beschermen.
Maar wat als hij zichzelf probeert te beschermen?
Hij is binnengebracht voor verhoor. - Ja, al twee keer.
Kijk, dit artikel heb ik gevonden.
"Ooggetuigen zagen Sredl rondsluipen bij Desjardins' woning...
en op de plaatsen delict".
Ik snap het niet, waar wil je heen?
Na de verdwijning van Desjardins....
Mia, serieus?
Wat als Sredl, om welke reden dan ook,
de meisjes wil redden en Desjardins vermoordt.
En... Deborah, zijn allerbeste beste vriendin,
moet hem indekken en zijn geheim meenemen.
En ze begraaft het zo diep...
dat een ziekte nodig is om het naar boven te brengen.
Wees eens serieus. Het artikel zegt dat hij vermist is...
niet dat hij dood is.
Die theorie is zo fragiel.
Laten we eten bestellen, goed?
Ja, probeer jij via de telefoon wat te vinden.
Ergens waar ze salade hebben.
Tuurlijk, een plek met salades in deze bloeiende wereldstad.
Ik ga absoluut een salade-warenhuis vinden.
Wat was dat?
Kwam dat van buiten?
Ja, wat was dat verdomme?
Er is een man buiten. -Ssst, stil.
Oh mijn God, hij wandelt...
Ik doe het licht uit. Blijf gehurkt zitten.
Luis, ga weg bij het raam.
Het is Harris. - Wat?
Gavin, Ik heb mijn telefoon niet bij me.
Naar buiten. Hij is hier. Hij schiet de...
Harris, wat doe je verdomme?
Verachtelijke kerel.
Wat is het adres? Ik wil een schietpartij melden.
Kalmeer. - Hij is aan het schieten.
Wat is het adres? - Pine Hollow 51.
Doe dat licht uit.
Hoe gaat het, Harris?
Hallo, goede avond.
Ik hoorde dat je wat aan het oefenen bent met je geweer?
Ik probeerde, maar plots stond er een combi in de weg.
Hoeveel heb gedronken Harris?
Niet veel. Een paar biertjes.
Zullen we bij het geweer weggaan?
Mr. Sredl zal zijn roes in de cel uitslapen.
Zoals ik al zei, kan u klacht indienen.
Wees daar maar zeker van.
Gavin, ik heb gezegd dat ik je ramen wel zal repareren.
Wel, laat gerust weten wat jullie hebben besloten.
Er gaan geruchten de ronde.
Je moeder zou zichzelf verwonden.
Ja, maar...
Kan ik iets doen?
Weet je, er gebeuren rare dingen.
Wil je hier komen wonen?
Dat zou helpen.
Ik bedoel, ik ben het maar, dus de crew helpt...
Je kent me. - Goed...
Kijk, als je wil praten of zo...
het maakt niet uit, Sarah.
Je weet dat ik er voor je ben.
Luis, hou die camera uit mijn gezicht.
Kunnen we er over praten? - Er valt nergens over te praten.
Ik trap het gewoon af.
Je start projecten, en dan stap je halverwege gewoon op?
Als het over het raam gaat... - Het gaat niet over het raam.
Dat is gewoon het topje van de ijsberg.
Wat is er aan de hand met die console?
En wat met dat raam dat open en dicht slaat?
De heks zweefde boven het aanrecht.
De Gavin-trein gaat vertrekken. Laatste oproep, kerel.
Je heb dit salaris zo hard nodig als ik.
Luis, ik dacht dat je een teamspeler was.
Loop allebei naar de maan.
Gavin, hey!
Tot later, vriend.
Hey, Sarah. Wil je wat larves?
Shit. Mia?
Ik roep Nazir.
Ik begrijp wat jullie meemaken.
We gingen maar even naar buiten.
We keerden terug en haar kamer was leeg.
Ik snap niet waarom die vrouw...
We weten het niet.
Wij hebben het ziekenhuis afgesloten.
Wij denken dat ze nog steeds in het gebouw is.
Ik weet het, we zullen haar vinden. Blijf rustig.
Wat gaan jullie doen om onze dochter terug te brengen?
Security, de patiënt werd gezien, ze gaan naar de verlaten vleugel.
Waarschijnlijk de keuken.
Deborah?
Hier is er geen elektriciteit. Kijk uit.
Deborah?
Waarom?
Waarom zou ze haar naar hier brengen?
Ik weet het niet. Toen we haar uit intensieve haalden...
zag ze het meisje en fluisterde iets tegen haar.
Alles in orde hier.
Laten we eens een kijkje nemen.
Verdomme storingen.
Daar is er niet, we hebben het al gecontroleerd.
Dat zeg je me nu, idioot.
Deb?
Deborah?
Kan je me horen?
Ik wil dat je even naar me luistert, goed?
Ik weet dat ze je vriendin is...
en je kan haar altijd komen bezoeken.
Oké, Deborah?
Maar je moet haar hand loslaten.
Ze kan je altijd komen bezoeken, oké?
Het is oké.
Hou haar vast.
Een, twee... Hou haar arm vast.
Ik doe mijn best.
Oké, hou haar vast.
Dank je om even met me naar buiten te gaan.
Ik wilde er binnen niet over praten.
Ik kan je moeder zegenen met olie.
Een exorcisme is een vorm van sciencefiction, Sarah.
Dat dacht ik ook, nu nog steeds...
maar het is het proberen waard.
We hebben alles geprobeerd. - Ik begrijp je.
Alles. Nee, je begrijpt het niet.
We doen dat gewoon niet.
Je moet toch iemand kennen?
Een raadsman of zo.
Je moet me helpen. - Je moet het accepteren, echt.
Er is nog iets aan de hand.
Wat doet Harris hier?
Hij bezoekt haar sinds de laatste dagen.
Geef hem wat ruimte.
Ik contacteerde de hoogleraar Antropologie...
die de zaak van de Rouge heeft bestudeerd.
Ik ben Mia. Ik sprak met je aan de telefoon.
Bedankt om tijd voor ons te maken.
Dit is Sarah Logan, en Luis, mijn cameraman.
Ik vertelde u dat we zouden filmen. - Neem asljeblieft plaats.
Ik heb geprobeerd om je in de rivier te baden.
De meest logische verklaring...
is dat je moeder bezeten is...
met wat de mensen de boeman noemen.
zo fel, dat ze ervan overtuigd is dat zij Desjardins is.
Met alle respect, meneer, maar dit gaat verder.
En daarom zijn we hier.
Voor uw hulp.
Niettemin, het idee van spirituele parasieten...
bestaat in vele culturen en in verschillende belichamingen.
De Masai, Inuit, Aboriginals.
De overtuiging bestaat, dat een zwakke geest...
ontvankelijk is voor een inbezitname...
door wraakzuchtige wezens, op zoek naar een gastheer.
Kinderen en ouderen zijn het meest kwetsbaar...
evenals de zieken.
Toen ik bij de Bantoe verbleef...
zag ik een jonge moeder...
helemaal ontredderd door het verlies van haar kind aan tyfus.
Ze bewaarde zijn ontbindende lichaam meer dan een maand.
Oh mijn God.
Ze werd krankzinnig. Ik probeerde haar te helpen.
Ze was voor geen rede meer vatbaar.
Ze nam haar zoons manieren over,
zijn persoonlijkheid, zijn stem.
Ze wérd hem.
Het duurde twee maanden om de bezwering te verbreken.
Hoe werd het verbroken?
Een medicijnman.
Er kwam een medicijnman...
en verbrandde het lichaam van het kind.
Vlees naar as. Zuivering door vuur.
DAG 60
De deur.
We hoeven dit niet doen.
Nee, Debbie.
Vermoord me.
Dat kan niet goed zijn.
Luis, wacht.
Volgens Nazir is er iets gebeurd met Harris.
Rustig, haal diep adem.
Het is allemaal goed. Rustig.
Papa. - Sorry, u mag hier niet komen.
Ik ben zijn dochter. - We bereiden de operatie voor.
Ik weet het. Ik stel het erg op prijs.
Geef me heel even, ik smeek je.
Security!
Vader? - Deb...
Ja... wat?
Ik heb... - Haast je!
Ik heb Desjardins gehoord op haar console...
Jij zou...
het zijn vijfde slachtoffer worden.
Monegaskische Molen.
Grot...
Je hebt hem vermoord, niet?
Het was je moeder, Sarah.
In de nek, met haar spade.
Oh mijn God, oké.
We hebben hem levend begraven!
Waar, Harris?
Ga door...
Mevrouw, u mag hier niet zijn. - Harris, waar?
Kom meteen met me mee. Mevrouw.
Harris, waar?
De achtertuin... Het standbeeld.
Mia, stop haar, alsjeblieft. - Wacht, waar ga je heen?
...en toen werd ze ziek, hij heeft haar geďnfecteerd.
Waar zoek je naar? - Dat lijkt los te zitten.
Desjardins.
Wiens idee was dit? Harris, Sarah?
Dat is krankzinnig. - Help me, ok?
Alsjeblieft, Mia.
Waar? Sarah, zeg me waar. - Hier is goed.
Mensen, dit is krankzinnig. We graven gaten in het bos.
Of je helpt ons, of je houdt je bek dicht.
Toen ze slaapwandelde probeerde ze het te vinden.
Het stoffelijk overschot. Of hij, want hij nam bezit van haar.
Shit, deze grond.
Het is anders, hé?
Het ligt los. - Oké. Dankjewel.
Het kan van de regen zijn, of van het vocht.
Denk je echt dat hier een lichaam ligt? - Je moet het los laten...
het was een oude man die onzin vertelde in het ziekenhuis.
Ik vind van niet.
Ik beloof je dat we morgenvroeg ergens anders zullen zoeken.
Ik doe het wel alleen. - We zitten al zo diep, er is niets.
Ik weet het, maar dit is waar hij zei.
We konden ook hier beginnen, ik weet ook niet.
Het kan overal zijn. - Precies.
We kunnen hier de ganse nacht graven... - Ik ben dit beu.
Hier ligt niets. - Wacht.
Wat was dat?
Dit meen je niet.
Hou je me voor de gek?
Ze kwam hier als eerste. - Wat?
Wie? Wat?
Moeder was hier het eerst.
Zoek naar verse voetafdrukken. Alles wat vers is.
Waar zou jij het verstoppen?
Ik weet het niet.
Hier ligt duidelijk niets.
Doorzoek het ganse huis.
Begrijpen jullie het niet?
Zij was het, en soms Desjardins. Hij laat het haar bewaken.
Ze heeft voor alles een lade. Ze is een verzamelaar.
Ze heeft voor alles een plekje.
Als hij bezit neemt van haar lichaam...
liet hij het haar begraven.
Zelfs als Desjardins het in de tuin heeft begraven...
blijft er na al die jaren niets meer van over.
Ik bedoel ...het zou vergaan zijn. Met alle wormen en zo...
er zou niets meer van hem over zijn.
Shit, niets. - Niets.
Zeg jongens...
Wat zie je?
Het heeft al lang niet meer geregend. Het zou niet nat mogen zijn.
Dat ziet er vers uit, niet?
Is daar een zolder?
Gaat het? - Ja, alles goed.
Hallo?
Luis, jij gaat eerst, jij hebt licht.
In geen geval. - Wat? Jij gaat eerst.
Blanken en hun kelders en verdomde zolders...
Verdomme, hier stinkt hier.
Kan je wat bijlichten?
Wacht even. Oh mijn God, wat is dit allemaal voor rotzooi?
Dit moet je zien.
Wat is dat voor spul?
Geen idee. Raak het niet aan.
Mia, Mia...
Wat?
Wat is dat?
Zit het vast?
Jezus.
Verdomme, dat stinkt.
God, dat stinkt verschrikkelijk.
Wat is dat?
Wat?
Oh mijn God.
Hier ligt een lichaam.
We moeten, we moeten!
Ik raak dat niet aan. - Ik doe het wel.
Ik kan jullie niet genoeg danken.
Ga, ga.
Voorzichtig.
Wat, wat... wat doen we ermee?
Wat gaan we doen? - Leg het hier.
Shit. Wat moeten we ermee doen?
We verbranden het, toch? Zei Dr. Schiffer dat niet?
Hier? - Ja.
De dag wordt almaar beter.
Verdome dode lichamen.
Heb je dat gehoord?
Kwam dat van deze kant?
Wat doe je?
Mia, Mia. - Wacht even.
We moeten het verbranden.
Er zijn er meer.
Let op je voeten, Luis.
Sorry.
Je hebt er niet genoeg op gedaan.
Je moet op de knop drukken. - Dat doe ik!
Nee, dat doe je niet. - Ik druk erop.
Werkt het?
Ja.
Brand, kreng, verbrand. En nu weg hier.
Snel, snel.
Het is niet verbrand. Iets heeft het gedoofd.
Ga weg van het huis.
Er was iets daarbinnen. Heb je het gezien?
Er belt iemand.
Is dat jouw telefoon?
Hallo. Wat?
Nee.
Ze is uit het ziekenhuis gevlucht.
Je mag niet terug gaan.
Ik keer terug, ik moet hem te pakken krijgen.
Sarah, alstublieft. - Luis, doe iets!
We moeten de overblijfselen meenemen.
Ze heeft de bedteugels los gekregen. Ze is weg.
Nazir, wat is er gebeurd? - Hou haar tegen.
Sarah, niet binnengaan.
Ga uit de weg.
Oh mijn God.
Ik kom naar beneden. - Wat is hier gebeurd?
Beneden verkeert een bewaker in een anafylactische shock.
Hij wordt nu behandeld. - Waarom, Nazir?
Slangengif.
Ze kan niet ver zijn.
Het is onzin!
Jullie doen niet alles wat jullie kunnen.
Iedereen zegt dat ze doen wat ze kunnen...
Ik wil een uitleg, ik wil het weten.
We zullen haar vinden.
Waar is mijn dochter?
Een Corolla uit 2004 werd daarnet als gestolen opgegeven.
Ik denk dat ze naar de Monegaskische molen gaat.
Ze moet het ritueel afronden... het vijfde kind.
Ze kan maar naar één plaats gegaan zijn, het grottenstelsel.
Ze gaat naar de Monegaskische molen.
Zij is de vijfde. Zou ze het ritueel voor hem afmaken?
Daarom heeft hij haar gekozen.
Ik zal deze spuiten vullen die Nazir ons gaf.
Daar is de auto. Ze is te voet.
Stap in. Er is een brandweg aan de andere kant.
Dat brengt ons al halfweg. We moeten ons haasten.
Rij door. - Daar gaan we.
Dit is de brandweg. Het zou ons vrij dicht moeten brengen.
Verzoek voor versterking op het pad van de Rouge.
We gaan noordwaarts.
Ik zie iets. - Daar zijn ze.
Blijf achter mij.
Sheriff Tweed, ik heb het kalmeringsmiddel.
Als je haar kan bedwingen kan ik het toedienen.
Goed, blijf achter me en wees voorbereid.
Mrs Logan? - Linda, wees voorzichtig.
Kan u me horen? Ik wil u laten weten dat we er zijn.
Ik wil u niet bang te maken.
Wij zijn hier om te helpen, goed?
Deb?
Deb, hoor je me? Ik ben het, Linda.
Moeder?
Geen plotse bewegingen.
U moet het kind loslaten, mevrouw.
Ik wil dat je je heel langzaam omdraait.
Cara, schat? Is alles in orde?
Ben je gewond?
Doe hem geen pijn. Hij is een goede man.
Hij gaat me wassen in de rivier, doe hem geen pijn.
Deb, We gaan je van deze heuvel helpen, goed?
Geen abrupte bewegingen.
Blijf rustig Deb, We gaan dit heel langzaam doen.
Hij gaat me in de rivier wassen. Doe hem geen pijn.
Alles is goed, Deb. Begrijp je het?
Ziedaar, het is allemaal in orde.
Hij is een goede man. Hij gaat me wassen in de rivier.
Hou je even rustig voor me. Rustig...
Pak het meisje.
Ik ga haar zoeken. Kom mee.
Ik heb iemand nodig om hem van de berg af te krijgen.
Neem de politiewagen en breng hem naar beneden.
Luis, dat moet jij doen.
Ben je gek geworden? - Sorry, ik kan hen niet alleen laten.
Je hebt niets geleerd. Hier, ik ben het beu.
Wees voorzichtig, Luis. - Ik hoop dat je een Oscar wint.
We hebben hier licht nodig.
Cara, schat... kan je ons horen?
Moeder.
Cara?
Kunnen we sneller?
Ze brengt haar naar de molen. We moeten opschieten.
We hebben licht nodig. - Ik kom al.
Cara?
Shhh... Hoor je iets? Stil.
Ik hoor de rivier, dus laten we doorgaan.
Sarah, wacht. - Moeder.
Mia, licht hier rechts even bij. Wat is dat?
Is dat de Rouge uit de documentaire?
Wat was dat?
Mia, hou het licht aan.
Daar is bloed. Voetafdrukken.
Ik weet dat het je moeder is, Maar dit is ze niet echt.
Tweedy, jij blijft hier. Ik zal haar eruit halen.
Ik breng haar buiten. - Wees voorzichtig, ok?
Gaat het? - Sarah, ik heb gelogen.
Ik heb gelogen over mijn grootvader.
Kan me niet schelen. Je bent nu hier.
Cara?
Cara, schat?
Cara, waar ben je?
Zie je iets?
Ze is niet hier.
Zie je...
Linda?
Wij zijn hier, Linda.
Sarah?
Zie jij iets?
Linda, waar ben je? Kan je me horen?
Kom nou.
Nee.
Moeder!
Welke kant op?
Sarah, ik kom. - Moeder.
Sarah, ik mag je niet verliezen. Ik volg je.
Waar ben je?
We komen hier nooit meer uit.
Blijf rustig, goed?
Je moet kalm blijven.
Wat is er met het licht?
Mia, ik ga je dit geven.
Rustig aan. - Geef me de camera.
Kom op. Ja.
Oké, ik heb het.
Sarah?
Ik kom. Waar ben je?
Laat me niet alleen, Sarah. - Ik ben hier.
Ze zijn daar binnen.
Sarah, nee.
Ze gaat sterven. Geef me dat. - Ik wil niet gaan.
Dan ga ik wel. Geef me die verdomde lamp.
Raak niets aan want het kan instorten.
Daarbinnen.
Hier, neem de lamp.
Verdomme, rot op.
Sarah? - Ga gewoon verder.
Ik kan dit niet.
Ga van me af.
Het is oké. Blijf maar daar.
Luister, dit is wat we gaan doen.
We gaan haar verdoven. Ik bespring haar en ga dit inspuiten.
Dan is ze verdoofd en verzwakt, klopt dat?
Ja.
Dan kunnen we de resten verbranden, zoals Schiffer zei.
Dan is het weg. Jij grijpt Cara, goed?
Verman je.
We moeten de lamp doven, ze kan ons zien.
Ik wil het niet. - Het lukt me wel.
Dank je.
Oh mijn God.
Gaat het? Ben je oké?
Kom op.
Cara?
Wat moeten we doen?
Cara!
Cara?
Moeder.
Moeder?
Nee, nee.
Hoor je dat?
Wat was dat?
Ik weet het niet.
Kom hierheen.
Oké.
Niet doen.
Oké moeder, ik kom eraan.
Nee.
Moeder, vecht ertegen!
Sarah!
Moeder, vecht tegen hem.
Vecht ertegen!
Schiet hem dood.
Moeder...
Cara. Cara, kom hier. Kom op. Kom op.
Mia, kom hier. Neem Cara. Hou haar achter je.
Oké ma, laten we meteen een eind maken aan die klootzak.
Wij samen, goed?
Dit hebben we al eerder geprobeerd.
Niet hier, hé moeder?
Moeder?
Sarah? Wat?
Ja, ma?
Sarah?
Ja, Ma.
Sarah...
Ze is verbrand.
Ik hou van je, moeder.
... ontvoerde Cara uit het Exuma ziekenhuis...
en leidde de lokale politie in een verschrikkelijke vervolging...
Kankerpatiënte Cara Minetti rust vanavond veilig uit...
in het Exuma General...
na een schokkende ontvoering die leidde tot de dood...
van een Monegaskische Sheriff...
alsook verschillende levensbedreigende verwondingen...
bij agenten en ziekenhuispersoneel.
We staan aan het gerechtgebouw van Exuma, waar we net hoorde...
dat Deborah Logan klinisch ongezond werd verklaar...
om aanwezig te zijn bij de rechtzaak omtrent de moord op Sheriff Linda Tweed.
Haar fysieke conditie is zeer snel achteruit gegaan...
in de maand na de gewelddadige kidnapping...
waardoor ze nauwelijks kan praten of communiceren.
Ik sta voor het huis van de Minettis.
Hier woont de kleine tienjarige Cara...
die vandaag een zeer speciale verjaardag viert...
en niet zonder goede redenen.
Ze is aan het genezen van leukemie...
wat velen een mirakel noemen.
we vieren haar verjaardag, en gaan verder met het leven.
Ze is blij en... - Het is een echt feest.
Eet je liever dit of ziekenhuiseten?
Je geeft haar toch niet dat grote stuk?
Ik ben ziekenhuiseten beu.
Wat wil je later doen als je groot bent?
Ik weet het niet. - Je weet niet?
Nee - Nou, ik zou maar iets plannen.
Ik heb er een. - Echt? Wat is het?
Het is geheim.
Nou, bedankt dat we naar je leuke feestje mochten komen, lieverd.
Graag gedaan.
Jullie zien een gezond en gelukkig tienjarig, bijzonder meisje.
Het is een ongelofelijk verhaal met een happy end.
Vertaling: Bureau 15